لحوق مذلّت وخوارى در روز جزاست انقطاع يابد ، « تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَلا فَساداً وَالْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ » « 1 » . يَا رَبَّنَا وَيَا سَيِّدَنَا اى پروردگار ما درماندگان ! واى فرمان‌فرماى ما بندگان ! پس از رشحهء فيض « 2 » تربيتت نهال هر كمالى برومند ، واز سودن جبههء عبوديّت بر ساحت بارگاه سلطنتت « 3 » ، آوازهء هر جاه وجلالي بلند است . وَيَا مَوْلَانَا وَيَا غَايَةَ رَغْبَتِنَا اى يارى كننده وپردازندهء كارهاى ما ناتوانان ! واى نهايت خواهش وآخر آرزوهاى ما بىسامانان ! پس از كه يارى جوييم كه به قبضهء مشيّت توست زمام هر يارى ؟ وبا كه آغاز خواهش كنيم چون در حيطهء قدرت توست انجام هر كارى ؟ ! أَسْأَلُكَ يَا اللَّهُ أَنْ لَاتُشَوِّهَ خَلْقِي بِالنَّارِ ! مىجويم وميطلبم تو را - اى سزاوار پرستش وبخشندهء هستى - كه نگردانى حسن خلقت اصلى مرا به آتش دوزخ مبدّل به زشتى ! زهى غفلت كه با وسعت ساحت عفو ومرحمت ، خود را به تنگناى قهر وسطوت كشانيم ، وبا تموّج بحار لطف ورأفت ، خود را به شرارت « 4 » سخط وعقوبت سوزانيم ، وبا تجلّى أنوار جود واحسان در ظلمتكدهء منع وحرمان مانيم ، وبا تمكّن عقل در مملكت بدن ، پيروى نفس امّاره نموده ، قدر آن سلطان عادل را ندانيم ؛ « رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَتَرْحَمْنا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ » « 5 » . فصٌّ أقصى مراتب سعادت انساني وأعلى مدارج ترقّيّات نشئهء امكاني ، رستگارى از

--> ( 1 ) . سورهء قصص ، آيهء 83 . ( 2 ) . « ب » : - / فيض . ( 3 ) . « الف » و « ب » : سلطنت . ( 4 ) . « الف » : شرارهء . ( 5 ) . سورهء أعراف ، آيهء 23 .